...jak z chorobą. Żyć znaczy życie dzielić z Tobą a nie być z Tobą znaczy nie żyć.
W pokoju ciemno, jedynie światło dają pozapalane świeczki. Lubię taki półmrok. Mogę się wtedy skupić i odsunąć na bok codzienne problemy. W ciszy i spokoju mogę odpłynąć i myślami być przy Tobie.
Pogoda jakoś nie szczególnie zachęca mnie do biegania po mieście, gdzie chodniki i dróżki są istnym torem przeszkód. Kałuże, błoto i przechodni wcale nie ułatwiają mi zadania gdy gdzieś się śpieszę. To są uroki obecnej pogody. Gdzie jesteś? Gdzie jesteś piękna, złota i tak majestatyczna? Jesień... wróć wraz ze Słońcem i ciepłym lekkim wiatrem...
Nie wiem jak Wam ale mi czas płynie nieubłaganie szybko. Godziny zamieniane są na minuty a minuty na sekundy. Achh.. dlaczego? Dlaczego akurat teraz, gdy chciałabym aby czas stanął w miejscu i nie pędził tak szybko. Mam wrażenie, że czas jest piaskiem. Jest w moich dłoniach a ja nie mogę zamknąć go w garści... przepływa mi przez palce a ja jestem bezradna. Chciałabym, żeby jednak odrobinę zwolnił i pozwolił nacieszyć mi się tym co mam. A dostałam tak wiele.
Gdybym zaczęła Wam tu marudzić to spalono by mnie na stosie! Nie mam ani jednego najmniejszego powodu do marudzenia czy narzekania. Owszem nie zawsze wszystko układa się po mojej myśli ale... mając kogoś przy sobie te wszystkie problemy stają się błahostkami, które tak naprawdę nie mają najmniejszego znaczenia. Ta świadomość jest hmm... cudowna (?) ale czy to nie za mało powiedziane? Codziennie rano budzić się z uśmiechem na twarzy... oczekiwanie na tą jedyną godzinę. A gdy w końcu nadejdzie... hmmm... no właśnie. Uwielbiam ją. :) Każdego dnia, poranka, popołudnia i wieczoru. A wieczory to już inna bajka, inny czas chwilami płynący leniwie by następnie uciec gdzieś daleko.
Ciekawa jestem swojej przyszłości. Tego co będzie za miesiąc, dwa, rok za pięć lat... Jakie będzie moje życie? Jaka ja będę? Zmienię się? Jeśli tak to jak? Tyle pytań i zero odpowiedzi. Mimo wszystko nie chciałabym wiedzieć. Ciekawość ciekawością ale... w tej niewiedzy jest cały urok. Dzięki niej mogę choć przez chwilę pomarzyć i myśleć jak chciałabym, żeby było... Na razie jest cudownie i czy może być jeszcze lepiej? Piękniej? Z Tobą pewnie tak. :)
Cały dzisiejszy dzień spędziłam z Michałem, Radkiem a teraz dołączyła Paulina. Cudowne trio. Dzięki nim dziś odpłynęłam do całkiem innego świata. Spokojnego, melancholijnego i romantycznego. Dziękuję i zapraszam ponownie tym razem w nowym składzie...
Michał Gasz - Oblubieniec
Janusz Radek - Dziękuję za miłość
Paulina Lenda -Osobność
Karolina Kozak ft Dawid Podsiadło - Heart Pounding
Bryan Adams - Heaven
Na dziś to wszystko... Dobranoc : )
Kocham Cię, do szaleństwa!
Sunrise
Looks like morning in your eyes
But the clock's held 9:15 for hours...
Nie mam czasu na bloga, pisanie i całą tą blogową otoczkę. Brakuje mi tego. Wcześniej posty dodawałam co tydzień a teraz... Uroki liceum, zajęć czy moje czyste lenistwo? Nie wiem, może wszystko na raz. 'Blog nie zając, nie ucieknie'. : *
Dużo się u mnie ostatnio dzieje. Każdy weekend jest inny, niezapomniany, cudowny. Achh... czemu nie miałam tak wcześniej? W sumie to może i dobrze bo teraz potrafię to docenić. Każdy gest, słowo, uśmiech.
W szkole też w sumie nie jest najgorzej. Co prawda polski, niemiecki i matma śnią mi się po nocach przez co moje koszmary stały się jeszcze straszniejsze. Widmo zbliżającej się matury mnie przeraża. Niby został jeszcze rok a ja już na samą myśl o niej mam dreszcze i czuję, że blednę. Tym bardziej, że muszę ją dobrze, naprawdę dobrze napisać. Po części dla siebie (czyt. Ciebie). W każdym bądź razie tak by 'wstydu' nie było. : )
Ale dość już o szkole. Mam ją na głowie 5 dni w tygodniu, dziś jeszcze przez chwilkę chcę od niej odpocząć.
Nie wiem jak Wy ale ja uwielbiam naszą jesień. Zwłaszcza tą ciepłą, słoneczną.. tą złotą. Codziennie mam tą przyjemność iść przez park, już zostałam zauroczona kolorami. Szelest liści pod butami, gdzieniegdzie leżące już kasztany i słoneczko lekko ogrzewające twarz. Achh.. pięknie, pięknie. Żałuję tylko, że już tak szybko robi się ciemno. Nie możemy wtedy sobie pozwolić na dłuższe wędrówki. Ale wymyślimy jakiś zamiennik. ; )
Jesień lubię za jej ciepłe popołudnia i zimne poranki. Jej wiatr i ciepłe promienie łaskoczące moje policzki. Lubię jej kolory, które mnie otaczają. Jej opadające liście okrywające ziemię i dróżki w parku. Móc rozkoszować się jej barwami. Ja wiem, że jesień nie jest jedną z najbardziej lubianych pór roku, być może ze względu na rozpoczynającą się szkołę. Ale sami powiedzcie czy nie jest ona piękna? Ubrana w te żółcie i brązy? Przyozdobiona w korale z kasztanów i żołędzi? Na jesień czekam z wielkim utęsknieniem cały rok. Wypatruję ją w oknie kiedy w końcu nadejdzie. Kiedy zachwyci swoim strojem cały świat. A teraz kiedy wróciła po roku nieobecności pragnę cieszyć się nią ile tylko się da. A więc witaj z powrotem. : )
Jak to dobrze, że mam Ciebie. Kogoś do kogo zawsze mogę wrócić. Przy Tobie uśmiech nie schodzi mi z twarzy. Lubię nasze spacery, muzykę, żarty i droczenie się z Tobą. Plany na przyszłość... Kocham to. : ) Jak to niewiele trzeba by człowiek był szczęśliwy... A mi to szczęście bardzo odpowiada. Dziękuję za wczoraj, dziś, jutro i resztę życia!
Norah Jones-Sunrise Dżem - tylko ja i Ty
Bryan Adams- Heaven Rudimental - "Feel The Love" ft. John Newman
The Antlers - I Don't Want Love Rachel Portman - Main Titles
Chyba zbytnio sobie pofolgowałam jeśli chodzi o przerwy na blogu. Nie z lenistwa tylko z najzwyczajniejszego braku czasu. Dzieje się tyle rzeczy... Praca jeszcze dochodzi mi szkoła. Ale o nią akurat się nie martwię. Po dzisiejszym dniu wnioskuję, że będzie dobrze, nawet bardzo dobrze. : ) Tak więc postanowiłam, że będę tu częściej zaglądać i troszkę ponudzę Was moimi przemyśleniami. ; )
You know I said it's true I can feel the love
Can you feel it too
Wakacje już dawno za nami, przynajmniej moje. Były jak najbardziej udane, pracowite, zaskakujące ale i tak to końcówka była najlepsza. Chciałabym przeżyć jeszcze raz te wszystkie wieczory, zachody słońca, wstawanie o świcie... Każdą jedną rozmowę chciałabym przeprowadzić ponownie, na nowo... Życie ciągle mnie zaskakuje, niby nie robi wielkich niespodzianek ale jednak.. a ja bardzo lubię niespodzianki. Aż dziwne, chyba nie jestem przyzwyczajona do aż tak dużej ilości szczęścia i uśmiechu w moim szarym, małym i przewidywalnym życiu, rutynowej rzeczywistości.
Właśnie zdałam sobie sprawę z tego jak niewiele człowiekowi (mi) potrzeba aby być szczęśliwym. Tak niewiele i wiele za razem. Nie co dzień spotyka się kogoś takiego kto jednym słowem, gestem potrafi sprawić, że wszystkie nasze zmartwienia odchodzą na dalszy plan. Ja mam to szczęście, że każdego wieczoru wszystkie smutki z całego dnia odchodzą w niepamięć. Zwykłe dziękuję chyba nie wystarczy : )
Miłość jest czymś pięknym, kruchym i jednocześnie twardym jak stal. Jest delikatna, czasem nie wyczuwalna. Tak ciężko ją dziś poznać. Czasem błędnie oceniamy relację dwojga ludzi. Czasem ta miłość jest ale i jedna i druga osoba nie jest jej pewna. I w ten sposób wszystko się komplikuje... Skąd to wszystko wiem? Nie wiem. Obserwuję ludzi. Lubię słuchać ich historie, przeżycia. To co tu piszę to moje wnioski jakie wysuwa serce. Tuziny książek jakie przeczytałam też dały mi dużo do myślenia. Otóż moi drodzy miłość istnieje! Tak istnieje - nie zwariowałam : ) Tylko problem w tym, że my jesteśmy niezwykle wybredni i wymagający przez co ta miłość rozpływa się w zapomnienie z powodu odrzucenia. Słynny jest też strach przed odrzuceniem. Nie wyznam jej/jemu czego czuję tylko dlatego, że się boję jego reakcji. Moi drodzy nigdy nie wiadomo czy jutro nadejdzie. Gdybyśmy znali odpowiedzi na wszystkie pytania świat i życie nie byłoby takie ekscytujące! Jeśli kochamy to całym sercem. Każdy jeden człowiek ma tą swoją drugą symboliczną 'połówkę'. Musimy ją tylko odszukać. Nie szukajmy na podstawie podobieństw lub wyimaginowanych ideałów. Przeciwieństwa się przyciągają. Miłość między dwojgiem ludzi powinna się uzupełniać nawzajem. W ten sposób jest ona fascynująca i nigdy się nie nudzimy.
Kocham Cię... życie.
P.S :*
